«Միջազգային հանրությունն ունի Ադրբեջանի վրա ազդելու գործիքներ, որպեսզի ազատի հայ ռազմագերիներին, բայց չի անում». Սիրանուշ Սահակյան

Վերջին օրերի ընթացքում Ադրբեջանում պահվող հայ գերիների վերադարձի անհրաժեշտության մասին և՛ Նիդերլանդների վարչապետի, և՛ ԱՄՆ պետքարտուղարի հայտարարությունները գերիների հարցերով զբաղվող իրավաբան Սիրանուշ Սահակյանը համարում է զուտ դիվանագիտական հայտարարություն: Մինչդեռ, նրա խոսքով՝ միջազգային հանրությունն ունի հնարավորություն այդ հարցում ճնշում գործադրելու Ադրբեջանի վրա կոնվենցիաներով ստանձնած պարտավորությունները չկատարելու համար: «Միջազգային հանրությունը որոշակի արձագանքներ տալիս է, սակայն հստակ ճնշող […]

«Ասեց՝ մի երկու օր չի զանգի, հաջորդ օրը Ֆիզուլիի ճանապարհին խփեցին իրանց մեքենաներին»․ Մերին պատերազմում կորցրել է միակ եղբորը

18-ամյա Մերի Շախիջանյանը պատերազմում կորցրել է միակ եղբորը։ Հուզմունքով ասում է՝ կյանքն անիմաստ է առանց Խաչիկի:  «Մենակությունը ահավոր մեծ ցավ ա, ուրիշ քույր-եղբայր չունեմ, ինքը զոհվեց, մնացի ես»։ Մերիի եղբայրը՝ 20-ամյա Խաչիկ Շախիջանյանը ժամկետային զինծառայող էր, ծառայել է Մարտունի 2-ում։  Ադրբեջանի սանձազերծած պատերազմի ժամանակ հակառակորդի դեմ կռվել է Մարտունի 2-ում։ Հոկտեմբերի 23-ին Ֆիզուլի տեղափոխվելիս զոհվել […]

«Պետք է նրանց ասենք՝ դուք առաջին հանրապետության ժառանգորդն եք, գնացեք նստեք ձեր տեղը». ըստ քարտեզագետի՝ մինչև 1932 թվականը անկլավ գոյություն չի ունեցել

Քարտեզագետ-քարտեզաբան Ռուբեն Գալիչյանը անընդունելի է համարում այսպես կոչված ադրբեջանական անկլավների մասին ադրբեջանցի պաշտոնյաների հայտարարությունները: «Եթե Ադրբեջանը պահանջում է, որ անկլավները իրենց վերադարձվեն, ապա պետք է նրանց հիշեցնել՝ իրենք պաշտոնապես հայտարարել են, որ 1918-1920 թթ. Ադրբեջանի Հանրապետության ժառանգորդն են և չեն ընդունում Սոցիալիստական Ադրբեջանը, նրանց Սահմանադրության մեջ է այդպես նշված: Մինչև 1932 թվականը որևէ տեղ անկլավ […]

«Ցուցակի ամեն անունից մեռնում էի, ասում էի՝ քոռանան ձեր մերերը, բայց ես չքոռացա»․ Նանարը որդու զոհվելուց հետո՝ չեմ ապրում

42-ամյա Նանար Գրիգորյանը հուզմունքով է հիշում՝ անձրևոտ եղանակը որդու սիրած եղանակն էր։ Որդին՝ Մհերը, հաճախ էր անձրևի ժամանակ տնից դուրս գալիս, ի պատասխան մոր հորդորի, որ կմրսի, ասում էր՝ անձրևը մարդուն հանգստացնում ա։  «Եղանակը, անձրևը՝ ամեն ինչն են իրեն հիշեցնում»,- ասում է որդեկորույս մայրը, որն ամեն վայրկյան որդու մասին հուշերով է ապրում։ Նանարի տղան՝ 18-ամյա […]

Գումար ուսանողներին՝ ցույցերին մասնակցելու դիմա՞ց. բուհից պնդում են՝ քաղաքականությունն իրենց չի հետաքրքրում

Այս օրերին համացանցում ակտիվորեն տարածվում է մի ձայնագրություն, որում հավանաբար ընդդիմության ներկայացուցիչները բարեխոսում են Հայաստանի ազգային ագրարային համալսարանի ուսխորհրդի նախագահի հետ՝ բողոքի ակցիաներին ուսանողներ ապահովելու համար: Ըստ հրապարակված ձայնագրության՝ ուսխորհրդի նախագահին դասախոսներից մեկի միջոցով, որը ներկայացվում էր Էմմա Սարգսյան անունով, հորդորում են գումարի դիմաց բողոքի ակցիաներին ապահովել մեծ թվով ուսանողներ: Բարեխոսության արդյունքում ուսխորհրդի նախագահին առաջարկվում […]

«Դիմացկուն, օգտակար և փշոտ, ինչպես մենք՝ քույրերով». յուրահատուկ «Մասուրը»՝ ծնված Մուղդուսյանների սիրուց, ուժից և մեծ ցանկությունից

Հայկական ավանդական խոհանոց, ավելի քան երկդարյա պատմություն ունեցող կահկարասի, ժամանակակից արվեստի գործեր, «Նաիրյան» վոկալ անսամբլի կատարումներ և ականավոր հայ կանայք՝ Զապել Եսայան, Սրբուհի Տյուսաբ, Վարվառե Սահակյան, Պերճուհի Պարտիզպանյան-Բարսեղյան և ուրիշներ, որ ներկա են իրենց կենսագրությամբ, գործունեությամբ և պատկերներով։ Այս ամենը կարելի է գտնել «Մասուր» արվեստի տանը, որը հիմնադրել են Մուղդուսյան քույրերը: «Մեր նոր նախագիծը կոչեցինք […]

«Ասեց՝ եթե գիշերը լուսացնեմ, լավ կլինի»․ որդու զոհվելուց հետո մայրը հիշում է պատերազմ մեկնելը՝ ձեռքերս էր անընդհատ համբուրում

64-ամյա Ռուզաննա Գալստյանը հուզմունքով է հիշում պայմանագրային զինծառայող որդու տնից դուրս գալու պահերը. «Ոչ մի անգամ առանց համբուրելու դուրս չէր գալիս։ Ձեռքերս էր անընդհատ համբուրում, ես էլ ասում էի՝ ոնց որ պաչիկ ձյաձյա լինես»։  Մայրն ասում է՝ միշտ ականջներում է նաև որդու քաղցր խոսքերը՝ «Մամուլկին, բարև, սրբություն»։  Ռուզաննան 21-ամյա տղային կորցրել է պատերազմի երրորդ օրը՝ […]

Շուշիում զոհված երկու եղբայրներին գտել են կողք կողքի՝ ձեռքերը բռնած. «Հիմա դուռը բացող, մամա ասող չկա»

49-ամյա Արև Միքայելյանը պատերազմում կորցրել է երկու որդիներին՝ 22-ամյա Կարենին և 25-ամյա Գևորգին։ Որդեկորույս մայրը որդիների մասին խոսելիս հուզվում է. «Տունս միանգամից քանդվեց»։ Արև Միքայելյանը հուզմունքով ու երանությամբ է հիշում պատերազմից առաջ իրենց կյանքը, աշխատանքից հետո որդիների տուն մտնելը, մամա գոռալը, տան աշխուժությունը, որը հիմա դատարկության է փոխվել։ «Ամեն անգամ երանի եմ տալիս անցած տարիները, […]

«Երջանիկ ու սիրով ընտանիք ենք եղել, հիմա միայն նկարներն են մնացել»․ Տաթևը հիշում է՝ մինչև պատերազմը կյանքը տոն էր

Երկու անչափահաս երեխաների մայր Տաթև Գալստյանը հուզվում է՝ հիշելով, թե մինչև պատերազմը ինչ երջանիկ ընտանիք են եղել։ Ասում է՝ ամուսինն ամեն օրը տոն էր դարձնում, իսկ հիմա, երբ Տաթևը պատերազմում կորցրել է ամուսնուն, կյանքը դարձել է սև գիծ, օրերը՝ մռայլ ու տխուր։ «Ամեն օր, ամեն ժամ մեր հիշողությունններով եմ ապրում, երջանիկ ու սիրով ընտանիք ենք […]

«120 հոգանոց խմբի հրամանատարն էր, երեք պատերազմի մասնակից, դիպուկահարը հենց իրան ա խփել»․ որդեկորույս մայր՝ կյանք չմնաց

71-ամյա Սիլվա Գրիգորյանը հուզմունքով է հիշում սեպտեմբերի 27-ի մասին, երբ որդին պատերազմի լուրն իմանալուն պես կամավորագրվել և շտապել է պատերազմի դաշտ:  Սիլվայի որդու՝ 45-ամյա Համլետ Գրիգորյանի համար 44-օրյա պատերազմը թվով երրորդն էր, մինչ այդ բանակում ծառայելիս Համլետը մասնակցել է Ղարաբաղյան առաջին պատերազմին, այնուհետև՝ ապրիլյան քառօրյա պատերազմին։ Մայրն ասում է՝ Համլետը հայրենասեր էր ու երբեք քննարկման […]

«Ես Լյովից հետո իմ կյանքը չէի պատկերացնում, ուզում էի կյանքիս վերջ տալ». Հեղինեն պատերազմում կորցրել է մինուճար որդուն

39-ամյա Հեղինե Ասատրյանի կյանքը մինուճար որդուն կորցնելուց հետո իմաստազրկվել է։ Հեղինեն հուզմունքով ասում է․ «Ես Լյովից հետո իմ կյանքը չէի պատկերացնում, ուզում էի կյանքիս վերջ տայի… Հոգեբանն էդ օրն էկավ մեր տուն, եթե ինքը չգար, ես ինքս ինձ որոշել էի, որ իմ կյանքի վերջին օրն ա»։ Լևոնը Ստեփանյանների միակ երեխան էր, ինչպես մայրն է ասում՝ […]

«Զանգում էր, ասում էր՝ պա՛պ, իմացի, որ դու հզոր տղա ունես, թուրքերին սատկացնում ենք»․ Վարդգեսը՝ կատակասեր, կռվի դաշտում՝ երգը շուրթին

Սեդրակ Ղազարյանը հուզմունքը կոկորդում խեղդելով հիշում է որդու խոսքը, որը միշտ հույս էր տալիս, գոտեպնդում, որ ամեն ինչ լավ է լինելու։  «42 օր կռվել ա, ոչ մի օր չի դժգոհել, միշտ որ զանգում էր, ասում էր՝ պա՛պ, իմացի, որ դու ստեղ հզոր տղա ունես, գալիս են թուրքերը՝ սատկացնում ենք, էլի են գալիս՝ էլի ենք սատկացնում, […]

«Այս շարժումը մեկ միասնական առաջնորդ չունի, և գուցե դա է պատճառը, որ իրենց ուզածով շատ մարդիկ չեն հավաքվում». Գևորգ Պողոսյան

Սոցիոլոգ Գևորգ Պողոսյանն ու իր թիմը դեռ սոցիոլոգիական հարցումներ չեն արել, ծրագրում են առաջիկայում անցկացնել, բայց մասնագետն իր անձնական դիտարկումների արդյունքում եզրահանգել է՝ Երևանում ու մարզերի փողոցներում ծավալվող բողոքի ակցիաները ծավալվելու միտում ունեն: «Մասնագետներն ասում են՝ ձնակույտի էֆեկտ, երբ մասնակիցները գնալով շատանում են: Դա պարզ երևում է: Շարժումը մեծանում է միայն քանակությամբ, բայց նաև վճռականությամբ, […]

«Հրաձգարան՝ չոլերում շշի վրա կրակելու փոխարեն». պատերազմից հետո Հայաստանում հրաձգարանների պահանջարկն աճել է

Ծրագրավորող Իշխան Գևորգյանը, որը Արցախյան 44-օրյա պատերազմի ժամանակ ՈՄԱ-ի գումարտակի դիպուկահարների հրամանատարն է եղել, պատերազմից հետո ընկերների հետ միասին հիմնել է «Ազատազէն» հասարակական կազմակերպությունը, այնուհետև՝ նույնանուն հրաձգարանը:  «Մի քանի տասնյակ մարդ ձևավորել ենք թիմ, թիմով միավորել ենք մեր սեփական ֆինանսական միջոցներն ու հնարավորությունները, փորձում ենք մեր ծրագիրը խելքի բերել: Լավն այն է, որ մեզ չեն […]

«Ասեցին՝ հեռախոսը կա, բայց ձեր տղան չկա… Հետո էլ չեմ հիշում». Մայրն ասում է՝ զարմանում է, թե ոնց է ապրում

42-ամյա Գոհար Մկրտումյանը հուզմունքով ասում է՝ միշտ է վախ ու որդուն կորցնելու տագնապ ունեցել։ Նշում է՝ դեռ բանակ ճանապարհելիս սիրտը վատ բան էր կանխազգում։  «Իրա հետ իմ կապն ուրիշ էր, մայրական սիրտս զգում էր։ Դեպքի օրն էլ՝ առավոտվա 5-ին, արթուն նստած էի, էդ պահին էլ իրանից էինք խոսում։ Մի քանի ժամ հետո իմացանք լուրը»,- հուզմունքով […]