Մարդիկ

«Պապս 110 տարի ա ապրել, 80-ում ուզում էր ամուսնանար, ես էլ կուզեի ամուսնանալ»․ 95-ամյա Ժորան՝ երկարակեցության և կյանքի մասին

Գրեթե մեկ դար ապրած Ժորա Ավետիսյանի առավոտներն արդեն երկար ու ձիգ տարիներ սկսվում են մարմնամարզությամբ, իսկ օրվա բաղկացուցիչ մասն են կազմում պարտադիր զբոսանքն ու առողջ սնունդը։ 95-ամյա Ժորան բացում է իր երկարակեցության գաղտնիքը: Ասում է՝ մարդու մարմինը նման է մեքենայի, լավ վարելու և քիչ տանջելու դեպքում երկար տարիներ կծառայի: «Որ դուրս եմ գալիս Երևանում զբոսնելու, […]
Մանրամասն

Մեր կողքին ապրող մարդիկ. Դարյան 

Արտ-թերապիայի մասնագետ Դարյա Յումել Ֆասիհին 2019 թվականին Ֆրանսիայից տեղափոխվեց Հայաստան աշխատելու: Պատերազմի ընթացքում մեկ ամսով կրկին մեկնեց, բայց չդիմացավ ու հետ եկավ՝ աշխատելու վիրավոր զինվորների հետ «Առաջնագծի հոգեբաններ» հասարակական կազմակերպությունում:  Երևանի Չարենցի փողոցի վերնակուլյար բակերից մեկում եմ: Բարձրադիր այս հատվածում տներն այնքան մոտ են, ասես գրկախառնված լինեն: Տան դարպասի մոտ, որից այն կողմ թվում է, […]

«Եթե որոշել ես օգնել մարդկանց, պատրաստ եղիր, որ քեզ ատելու են». Զարուհի Հովհաննիսյանը՝ պարտվածներին սիրողը

«Դափնե» նախագծի հաջորդ պատմությունը իրավապաշտպան Զարուհի Հովհաննիսյանի մասին է: «Դափնեն» նախագիծ է, որը պատմում է մարդկանց մասին, որոնք անցել են բազում դժվարությունների միջով, սակայն կարողացել են հաղթահարել և նոր կյանք սկսել։ «Ոչ թե զոհ, այլ հաղթած» կարգախոսով մյուս հերոսների պատմությունները  www.DaphneArmenia.com կայքում: Օգնել մարդկանց, ու փոխարենը դառնալ թիրախ։ Դառնալ, բայց հետ չկանգնել ընտրած ճանապարհից, չատել փոխադարձաբար։  […]

Մեր կողքին ապրող մարդիկ. Լիդան

Ես Արմավիրի մարզի Մեծամոր քաղաքում եմ, անցորդներին հարցնում եմ, թե որտե՞ղ է հյուրանոցային համալիրը. ոչ ոք չգիտի: Հետո հարցնում եմ՝ Արցախից տեղահանված մարդիկ որտե՞ղ են ապրում, ու միանգամից բոլորը մատնացույց են անում մի շինություն, որը 20 տարի առաջ իսկապես գործող հյուրանոց է եղել, իսկ հիմա այստեղ են ապրում Արցախի տարբեր շրջաններից եկած մարդիկ: Տեղ հասնելուն […]

Մեր կողքին ապրող մարդիկ. Տիտանը

2020 թվականի 44-օրյա պատերազմի ժամանակ 26-ամյա ռազմական բժիշկ Տիտան Ասատրյանը Շուշիից դուրս եկած վերջին մարդկանցից մեկն է: Տիտանի հետ հանդիպեցինք պատերազմից երկու տարի անց, երբ նա արդեն չի ծառայում բանակում, և երբ «պատերազմ» բառը մեզանում վախենալու չափ սովորական է դառնում։  Նախկին ռազմական բժիշկը նոր է վերադարձել ԱՄՆ-ի Տեխաս նահանգում տեղակայված ԱՄՆ զինված ուժերի բժշկական գերազանցության […]

Հետո եկավ պատերազմը…

Իվան Լոնդոն : Երաժիշտ-պոետ եմ, անունս՝ Իվան, եկել եմ Սանկտ Պետերբուրգից։ Ծնվել եմ Նիժնի Նովգորոդում, բայց փոքրուց հեռացել ենք այնտեղից։ Հայրս զինվորական էր. մինչև 15 տարեկանն ապրել եմ Սևերոմորսկում, որը Հյուսիսային նավատորմի համար նախատեսված ռազմաբազա է։ Հետո վերադարձել եմ Նիժնի Նովգորոդ։ Սրանք զինվորական փակ քաղաքներ են, որտեղ մարդիկ փողոցում քայլում են սև շինելներով։ Եվ իմ […]

Մեր կողքին ապրող մարդիկ. Սառան 

Անգլիացի Սառա Թրեվեթը մոտ ութ տարի առաջ ընկերների՝ Էլլա և Մեթ Բարթելզյանների խորհրդով ամուսնու և երկու երեխաների հետ եկավ Հայաստան: Սա երկշաբաթյա փոքրիկ փորձ էր՝ հասկանալու, թե արդյոք կուզենայի՞ն ապրել այս երկրում: Լոնդոն վերադառնալուց ու ևս մեկ տարի այնտեղ ապրելուց հետո վերջնական որոշում կայացրին՝ տեղափոխվել Երևան: Սառան աջակցող մասնագետ է, իսկ ամուսինը՝ ճարտարապետ: Սառայի տուն […]

«Գիտեր, որ հայերը ավանդապաշտ են, վախենում էր խոսել իր զգացմունքների մասին». հայ-չինական սեր կամ ամեն ինչ հանուն սիրո

33-ամյա Անի Հարությունյանը շուրջ 10 տարի է՝ Չինաստանում է ապրում՝ Սանյա քաղաքում։ Ասում է՝ երբեք չէր երազել Չինաստան տեղափոխվելու մասին, ոչ էլ պատկերացրել էր, որ կյանքն այնպես կդասավորվի, որ կրթությունը շարունակելու նպատակով Չինաստան կմեկնի, կսիրահարվի չինացու և Չինաստանում ընտանիք կկազմի։ Անին պատմում է՝ ամեն ինչ սկսվեց չինարեն սովորելուց: «Երբ Հայաստանում հումանիտար ինստիտուտ էի ընդունվում, որոշել […]

«Հասկացա՝ եթե մտածեմ անցյալի մասին, ոտքի չեմ կանգնի, իսկ ես ուժեղ եմ, ես չեմ հանձնվում». Հռիփսիմե Խուրշուդյանը՝ ցավից՝ հաղթանակ

«Դափնե» նախագծի հաջորդ պատմությունը Հռիփսիմե Խուրշուդյանի մասին է։ «Դափնեն» նախագիծ է, որը պատմում է մարդկանց մասին, որոնք անցել են բազում դժվարությունների միջով, սակայն կարողացել են հաղթահարել և նոր կյանք սկսել։ «Ոչ թե զոհ, այլ հաղթած» կարգախոսով մյուս հերոսների պատմությունները  www.DaphneArmenia.com կայքում: Հայաստանի երբեմնի լավագույն կին ծանրամարտիկներից մեկը՝ Հռիփսիմե Խուրշուդյանը, որակազրկման 6 տարիների ընդմիջումից հետո վերադարձավ մեծ […]

«Չի կարա մարդն ուրիշ տեղ ապրի, հայրենիքը մի այլ տեղ լինի, զարգանա ու պատերազմ չլինի»․ Մոսկվայից Հայաստան՝ նոր հույսով

26-ամյա Արթուր Գասպարյանը 3 տարի առաջ թողել է կյանքը Ռուսաստանում՝ Մոսկվայում, որտեղ ծնվել, մեծացել և կրթություն է ստացել, ու տեղափոխվել Հայաստան՝ մշտական բնակության։ Արթուրի խոսքով՝ Հայաստան տեղափոխվելու ցանկությունը հեղափոխությունից հետո ծագեց, որոշեց գալ հայրենիք՝ որևէ կերպ իր ներդրումն ունենալու Հայաստանի զարգացման գործում: «Արձակուրդներին եղել եմ Հայաստանում, բայց հեղափոխությունից հետո որոշեցի արդեն մշտական տեղափոխվել, մենակ եմ […]

«Տոմս գնեց, եկավ Հայաստան ու ինձ շատ անսպասելիորեն ամուսնության առաջարկ արեց»․ հայ-ճապոնական սեր՝ Դիանա և Կենտա

30-ամյա Դիանան թեպետ փոքր հասակից անիմեներ է դիտել և Ճապոնիայի նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցել, ապա ճապոներեն ուսումնասիրել և օնլայն հարթակներում ճապոներենի բարելավման նպատակով ճապոնացիների հետ շփում հաստատել, միևնույն է՝ մտքով անգամ չի անցել, որ մի օր ճապոնացու հետ կամուսնանա։  «Ես ընդհանրապես չէի պատկերացնում, որ կարող եմ ճապոնացու հետ ամուսնանալ, մի շատ հեռու, անիրական բան էր թվում»,- […]

«Ես կոտրեցի կարծրատիպը, որ մատնահարդարմամբ միայն կանայք են զբաղվում»․ Արմանը՝ սպորտից, պատերազմից հետո դեպի նոր աշխարհ

25-ամյա Արման Գևորգյանը չէր էլ կարող ենթադրել, որ մի օր մեծ սպորտում՝ ձյուդո մարզաձևում մեծ հաջողություններից, ինչպես նաև պատերազմի թողած խոր վերքերից հետո հայտնվելու է բյութի ոլորտում, այն էլ՝ որպես մատնահարդար: Սակայն այսօր հպարտ է, ասում է՝ բազմաթիվ խոչընդոտներ հաղթահարելով և կարծրատիպեր կոտրելով՝ սեփական մատնահարդարման կենտրոնն ունի և պահանջված մասնագետ է ոչ միայն Հայաստանում, այլև […]

«Ինձ շատ գրավեց, որ թե՛ խոսքի, թե՛ պահվածքի մեջ շատ զգույշ էր, ոչ մի ավելորդ քայլ չէր անում». Անի և Կորո հայ-չինական սեր՝ Շանհայում

Ասիական մշակույթի հանդեպ հետաքրքրությունը, դորամաներ դիտելը (արևելյան հեռուստասերիալներն այդպես են անվանում), Չինաստանում գտնվող ընկերների՝ երկրի մասին գրավիչ պատմությունները տնտեսագիտական համալսարանի ասպիրանտ Անի Թադևոսյանին Երևանից տեղափոխել են Չինաստան, որտեղ էլ հանդիպել է իր սիրուն՝ ազգությամբ չինացի Կորոյին։ Անին Չինաստան՝ Շանհայ քաղաք էր մեկնել աշխատանքի նպատակով, աշխատում է որպես անգլերենի ուսուցիչ։ Մեծ հետաքրքրություն ունենալով սպորտի հանդեպ՝ Չինաստանում […]

«Երևանցիներն իրենց մեջ սեր ունեն, ու հենց դա էլ ես ցույց եմ տալիս»․ լուսանկարիչ Նարեկի «Սերևանցիներ»-ը՝ մարդիկ, գույներ, կյանք

Այն, ինչ վրիպում է շատերի աչքից, հայտնվում է 25-ամյա Նարեկ Մանուկյանի «սիրո» օբյեկտիվում։ «Սերևանցիներ»՝ այսպես է կոչվում Նարեկի այն ֆոտոշարքը, որը պատմություն է Երևանի փողոցներում լուսանկարչի կողմից վայրկյանում անշարժացրած սիրո, ժպիտների, ապրածի ու պահի տակ ծնված զգացմունքների մասին։  ​​ Լուսանկարիչն ասում է՝ «Սերևանցիներ»-ի հիմնական առանձնահատկությունն այն է, որ երևանցիները միշտ երջանիկ են՝ բոլոր իրավիճակներում: «Երևանցիներն […]

«Տիգրանիս երիտասարդ Դի Կապրիո էին ասում, բայց ինքն ավելի կատարյալ էր, քան Դի Կապրիոն»․ մայրն ապրում է, որ «ապրի որդին»

Արցախյան վերջին պատերազմում մինուճար որդուն՝ 24-ամյա Տիգրանին, կորցնելուց հետո 47-ամյա Լիանա Ավետիսյանն ասում է՝ փորձում է իրեն ձիգ և ուժեղ պահել, որովհետև որդին իրեն միշտ էդպես է տեսել, հիմա էլ պիտի շարունակի նույն կերպ տեսնել, այլ տարբերակ չկա, միայն հավատն է Աստծո հանդեպ կորցրել։ «Ես միշտ վախով եմ ապրել Տիգրանիս կյանքի համար, Աստծուն աղոթում էի, […]

«Կռվի ժամանակ Կանադայում էի, օգնում էի, գումար ուղարկում, բայց պարտավոր զգացի վերադառնալ Հայաստան»․ 55-ամյա Շողիկը Կանադայից Հայաստան՝ նոր ծրագրերով ու մտքերով

Կանադայի մեծությամբ երկրորդ քաղաքում՝ Մոնրեալում բնակվող 55-ամյա Շողիկ Շահբազյանը թողել է Կանադայում կյանքը, տունն ու ընտանիքը և տեղափոխվել Հայաստան։ Շողիկն ասում է՝ հաճախ է մտածել հայրենիք վերադառնալու մասին, բայց 44-օրյա պատերազմը վերջնականապես ստիպել է տեղափոխվել և գործունեություն ծավալել հայրենիքում։ «Կռվի ժամանակ Կանադայում էի, էնտեղից էի օգնում, գումար ուղարկում, բայց պարտավոր զգացի վերադառնալ Հայաստան»,- ասում է […]