Մարդիկ

«Գիտեր, որ հայերը ավանդապաշտ են, վախենում էր խոսել իր զգացմունքների մասին». հայ-չինական սեր կամ ամեն ինչ հանուն սիրո

33-ամյա Անի Հարությունյանը շուրջ 10 տարի է՝ Չինաստանում է ապրում՝ Սանյա քաղաքում։ Ասում է՝ երբեք չէր երազել Չինաստան տեղափոխվելու մասին, ոչ էլ պատկերացրել էր, որ կյանքն այնպես կդասավորվի, որ կրթությունը շարունակելու նպատակով Չինաստան կմեկնի, կսիրահարվի չինացու և Չինաստանում ընտանիք կկազմի։ Անին պատմում է՝ ամեն ինչ սկսվեց չինարեն սովորելուց: «Երբ Հայաստանում հումանիտար ինստիտուտ էի ընդունվում, որոշել […]
Մանրամասն

«Ինձ շատ գրավեց, որ թե՛ խոսքի, թե՛ պահվածքի մեջ շատ զգույշ էր, ոչ մի ավելորդ քայլ չէր անում». Անի և Կորո հայ-չինական սեր՝ Շանհայում

Ասիական մշակույթի հանդեպ հետաքրքրությունը, դորամաներ դիտելը (արևելյան հեռուստասերիալներն այդպես են անվանում), Չինաստանում գտնվող ընկերների՝ երկրի մասին գրավիչ պատմությունները տնտեսագիտական համալսարանի ասպիրանտ Անի Թադևոսյանին Երևանից տեղափոխել են Չինաստան, որտեղ էլ հանդիպել է իր սիրուն՝ ազգությամբ չինացի Կորոյին։ Անին Չինաստան՝ Շանհայ քաղաք էր մեկնել աշխատանքի նպատակով, աշխատում է որպես անգլերենի ուսուցիչ։ Մեծ հետաքրքրություն ունենալով սպորտի հանդեպ՝ Չինաստանում […]

«Երևանցիներն իրենց մեջ սեր ունեն, ու հենց դա էլ ես ցույց եմ տալիս»․ լուսանկարիչ Նարեկի «Սերևանցիներ»-ը՝ մարդիկ, գույներ, կյանք

Այն, ինչ վրիպում է շատերի աչքից, հայտնվում է 25-ամյա Նարեկ Մանուկյանի «սիրո» օբյեկտիվում։ «Սերևանցիներ»՝ այսպես է կոչվում Նարեկի այն ֆոտոշարքը, որը պատմություն է Երևանի փողոցներում լուսանկարչի կողմից վայրկյանում անշարժացրած սիրո, ժպիտների, ապրածի ու պահի տակ ծնված զգացմունքների մասին։  ​​ Լուսանկարիչն ասում է՝ «Սերևանցիներ»-ի հիմնական առանձնահատկությունն այն է, որ երևանցիները միշտ երջանիկ են՝ բոլոր իրավիճակներում: «Երևանցիներն […]

«Տիգրանիս երիտասարդ Դի Կապրիո էին ասում, բայց ինքն ավելի կատարյալ էր, քան Դի Կապրիոն»․ մայրն ապրում է, որ «ապրի որդին»

Արցախյան վերջին պատերազմում մինուճար որդուն՝ 24-ամյա Տիգրանին, կորցնելուց հետո 47-ամյա Լիանա Ավետիսյանն ասում է՝ փորձում է իրեն ձիգ և ուժեղ պահել, որովհետև որդին իրեն միշտ էդպես է տեսել, հիմա էլ պիտի շարունակի նույն կերպ տեսնել, այլ տարբերակ չկա, միայն հավատն է Աստծո հանդեպ կորցրել։ «Ես միշտ վախով եմ ապրել Տիգրանիս կյանքի համար, Աստծուն աղոթում էի, […]

«Կռվի ժամանակ Կանադայում էի, օգնում էի, գումար ուղարկում, բայց պարտավոր զգացի վերադառնալ Հայաստան»․ 55-ամյա Շողիկը Կանադայից Հայաստան՝ նոր ծրագրերով ու մտքերով

Կանադայի մեծությամբ երկրորդ քաղաքում՝ Մոնրեալում բնակվող 55-ամյա Շողիկ Շահբազյանը թողել է Կանադայում կյանքը, տունն ու ընտանիքը և տեղափոխվել Հայաստան։ Շողիկն ասում է՝ հաճախ է մտածել հայրենիք վերադառնալու մասին, բայց 44-օրյա պատերազմը վերջնականապես ստիպել է տեղափոխվել և գործունեություն ծավալել հայրենիքում։ «Կռվի ժամանակ Կանադայում էի, էնտեղից էի օգնում, գումար ուղարկում, բայց պարտավոր զգացի վերադառնալ Հայաստան»,- ասում է […]

«Երկնքում զգում ես՝ կյանքդ բառի բուն իմաստով քո ձեռքերում է»․ Դիանա Սահակյան՝ բժիշկը, որ դարձավ Հայաստանի առաջին կին օդաչուն

«Դափնե» նախագծի հաջորդ պատմությունը Դիանա Սահակյանի մասին է։ «Դափնեն» նախագիծ է, որը պատմում է մարդկանց մասին, որոնք անցել են բազում դժվարությունների միջով, սակայն կարողացել են հաղթահարել և նոր կյանք սկսել։ «Ոչ թե զոհ, այլ հաղթած» կարգախոսով մեր հերոսների պատմությունները  www.DaphneArmenia.com կայքում: Երազանքին հասնելու համար Դիանա Սահակյանն ընկերների հետ ինքնաթիռ գնեց ու սեփական ձեռքերով հարթեց դրա համար […]

«Մենք պետք է դնենք մեր փորձը, միտքը՝ բայց այսօր, այս պահին, պետք չէ սպասել». Ալեքսիսը Արգենտինայից Հայաստան՝ մեծ սիրով ու հույսերով

27-ամյա Ալեքսիս Վիգեն Մուրադյանը, որ ծնվել և մեծացել է Արգենտինայի մայրաքաղաք Բուենոս Այրեսում, 2021-ին կարճաժամկետ այցով Հայաստան գալուց հետո հասկացել է, որ Հայաստանից դուրս իր կյանքը չի պատկերացնում։ «Արգենտինայում ես 100 տոկոսով երջանիկ չէի զգում, լավ չէի զգում»,- «Մեդիալաբին» ասում է նա։ Ալեքսիսի ընտանիքն ապրում է Արգենտինայում, նշում է՝ ինքն էլ Բուենոս Այրեսում գտնվող գերմանական […]

«Ամենամեծ ծուղակն այն է, որ մեզ թվում է՝ մեզ կսիրեն, եթե ավելի գեղեցիկ լինենք». Լիլիթ Բասյանը՝ ալեկոծությունից ինքնավստահություն

«Մեդիալաբի»՝ «Դափնե» նախագծի հաջորդ պատմությունը Լիլիթ Բասյանի մասին է։ «Դափնեն» նախագիծ է, որը պատմում է մարդկանց մասին, որոնք անցել են բազում դժվարությունների միջով, սակայն կարողացել են հաղթահարել և նոր կյանք սկսել։ «Ոչ թե զոհ, այլ հաղթած» կարգախոսով մեր հերոսների պատմությունները  www.DaphneArmenia.com կայքում: Հայտնի սերիալային դերասանի հետ ամուսնությունն ու հասարակության աչքին նրան «արժանի» լինելու ցանկությունը Լիլիթի Բասյանին, […]

«Իմ տարիքի կանայք բամբասանք են անում, ես ժամանակ չունեմ՝ աշխատում եմ»․Կատյան՝ Աջափնյակի մաքրության երաշխավորներից մեկը

Հանրապետական հիվանդանոցի հարակից այգում ամեն օր առավոտյան ժամը 9-ից մինչև երեկոյան 5-ը կարելի է հանդիպել Կատյային՝ Աջափնյակ վարչական շրջանի մաքրուհի այգեպաններից  մեկին։ Ամեն օրվա պես իր գործն է անում փոքրամարմին կինը, փոցխն էլ իրենից մեծ ու ծանր է թվում, բայց աշխատում է անտրտունջ։  «Սրա ի՞նչն ա ծանր, չէ հա։ Ոչ էլ բարդ ա, տերև ա, […]

Արուսիկը Մոսկվայից Ամրակից գյուղ՝ երազանքի թևով. «Միշտ իմացել եմ, որ իմ կյանքը Հայաստանից բացի ուրիշ տեղ չեմ պատկերացնում»

Մոսկվայից Լոռու Ամրակից գյուղ Արուսիկ Զեյնալյանը եկավ որպես անգլերենի ուսուցիչ, բայց առաջին բանը, որ սովորեցրեց իր աշակերտներին, երազելն էր: «Չափազանց անարդար է, որ գյուղում ծնված լինելու հանգամանքը որոշիչ է դառնում երեխաների կրթական, զարգացման հնարավորությունների, երազելու կարողության բացակայության հարցում։ Երբ առաջին անգամ աշակերտներիս հարցրեցի, թե ինչի մասին են երազում, նրանք պատասխան չունեին, և դա սարսափելի տխրեցնում […]

«Տղաս աղջկաս էր ասում՝ դո՛ւ տար մամային քո տուն, աղջիկս էլ իրեն՝ բա դո՛ւ տար, վեր կացա էկա ծերանոց»․ սերն ու կարոտը՝ կորոնավիրուսից հետո

Նորքի տուն-ինտերնատում այսօր առանձնահատուկ եռուզեռ է՝ թոշակի օրն է։ Բնակիչների ուրախությանը չափ չկա, ասում են՝ այսօր հարստանալու են։ Ուրախանալու ևս մեկ առիթ կա՝ թոշակն իրենց ձեռքով են վերցնելու, ի տարբերություն այն շրջանի, երբ կորոնավիրուսային համավարակով պայմանավորված՝ թոշակը ստանում էին հատուկ աշխատակցի միջոցով՝ իրենց սենյակում։  2019 թվականից աշխարհը պատուհասած համավարակի պատճառով շատ բան է փոխվել ծերերի […]

«Հայաստանում կանանց նկատմամբ բռնության ամենամեծ խնդիրներից մեկն այն է, որ այն թաքցվում է». Նաթալին՝ Ավստրալիայից Հայաստան՝ կանանց օգնելու

Ավստրալահայ Նաթալի Մարգարեանը միշտ է իմացել՝ կյանքի մի փուլում ուզում է հայրենիքում ապրել և աշխատել, որովհետև ուրիշ ոչ մի տեղ չունի տան այն զգացողությունը, որն ունենում է Հայաստանում։ Միջազգային զարգացման մասնագետ Նաթալիի համար դա գուցե երազանք մնար, եթե չլիներ «Դեպի Հայք» նախաձեռնությունը, որն աջակցում է երիտասարդ սփյուռքահայերին՝ Հայաստան տեղափոխվելու և կամավորական աշխատանք գտնելու հարցում: «Հատկապես […]

«Պարտությունը կարող է կոտրել, բայց կարող է նաև ամենամեծ հաղթանակի ծնողը դառնալ․ որոշողը դու ես»․ Վերա Հովհաննիսյան

«Մեդիալաբի»՝ «Դափնե» նախագծի հաջորդ պատմությունը միջազգային մրցույթների դափնեկիր, հայտնի հրուշակագործ Վերա Հովհաննիսյանի մասին է։ «Դափնեն» նախագիծ է, որը պատմում է մարդկանց մասին, որոնք անցել են բազում դժվարությունների միջով, սակայն կարողացել են հաղթահարել և նոր կյանք սկսել։ «Ոչ թե զոհ, այլ հաղթած» կարգախոսով մեր հերոսների պատմությունները  www.DaphneArmenia.com կայքում: Հայտնի մարդկանց շաքարե արձանիկներ, շոկոլադե անհավանական քանդակներ, տիեզերք, ստորջրյա […]

«Երբ գիտեմ, որ մարդիկ վատ են ապրում, չեմ կարողանում գումար վերցնել». վարպետ Արայիկը՝ փողային գործիքներ վերանորոգող մասնագետը

Երևանի պետական կոնսերվատորիային կից Օպերային ստուդիայի նկուղային հարկում ամեն օր մինչև ուշ գիշեր աշխատում է վարպետ Արայիկ Թանգյանը՝ փողային գործիքներ վերանորոգող մասնագետը։  52-ամյա Արայիկ Թանգյանը Հայաստանի ազգային ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի գալարափողահար է, գալարափողի ուսուցիչ և փողային գործիքներ վերանորոգող մասնագետ։ Ասում է՝ իր հանգստի գոտին է այդ նկուղային փոքրիկ սենյակը, որտեղ սիրում է լինել նույնիսկ այն ժամանակ, […]

«Ապագա կա՞, թե՞ ոչ»․ 90-ի շեմին մոտեցող Ֆանյան և Քնարիկը՝ Հայաստանի, աշխարհի, ծերության և կյանքի մասին

89-ամյա Ֆանյա Մկրտչյանը և 83-ամյա Քնարիկ Բարսեղյանը ամեն օրվա պես վիճում են՝ ապագա կա՞, թե՞ ոչ։ Քնարիկ Բարսեղյանը վստահ է՝ ներկա իշխանության հետ հույս չկա, իրենք դեպի կործանում են գնում, բայց Ֆանյա Մկրտչյանը պնդում է՝ հույս էլ կա, ապագա էլ, միայն պետք է լավատես լինել։  «Ես հույսով եմ ապրում, որ ամեն ինչ լավ կլինի, ես […]

«Զգացի, որ գիշերները բույսերի հետ ավելի հետաքրքիր էին անցնում, քան առավոտները՝ ծրագրավորման»․ Հարութը՝ բույսերի հավերժ սիրահարը

Դավիթաշենի 4-րդ թաղամասում է բնակվում օրխիդեաների սիրահար, բույսերի մասնագետ 30-ամյա Հարություն Խալաթյանը կամ շատերին հայտնի՝ Բույսերի Հարութը։ Ասում է՝ բույսերն իր հիվանդությունն են, իսկ այդ աշխարհ պատահաբար ընկավ, երբ ընդամենը 20 տարեկան աշխատանք չունեցող երիտասարդ էր, որ կիսատ էր թողել ուսումը ծրագրավորման ոլորտում։ Այսօր Հարությունն աշխատում է՝ որպես բույսերի խորհրդատու-վաճառող, բայց երազում է մի օր […]