Հայկական նոր տարին ֆրանսիացիների համար՝ աշխարհում սենց համով բաներ կա՞ն. «Ալամեզոն» Բլոգ

Հայկական նոր տարին ֆրանսիացիների համար՝ աշխարհում սենց համով բաներ կա՞ն. «Ալամեզոն» Բլոգ
Հայկական նոր տարին ֆրանսիացիների համար՝ աշխարհում սենց համով բաներ կա՞ն. «Ալամեզոն» Բլոգ
Հեղինակ MediaLab

Մամայի հետ երկար բանակցություններից հետո եկանք ընդհանուր հայտարարի.

-Մա~մ, թեթև սեղան և մեկ օրվա համար, հաջորդ օրը սեղանը հավաքելու եմ:

-Հա~, ամեն ինչից, բայց քիչ քիչ:

-Ու առանց բուդ,-ավելացրեցի ես խստորեն:

-Ու առանց բուդ,- հոգոց հանեց նա:

-Ոնց թե առանց բուդ,- արձագանքեց ամուսինս, որի համար սինխրոն թարգմանում էի խոսակցությունը,- Չեղավ, ես համաձայն չեմ !! Ամբողջ տարի սպասել էմ որ Ամանորին բուդ ուտեմ

Մամայի աչքերում երջանկության աստղիկներ տեսա:

-Լավ մեկ էլ մինի բուդ,- այս անգամ էլ ես հոգոց հանեցի:

Էլի էդ տարի ավանդական Ամանորի սեղան, գոնե ֆրանսիացիների համար նորություն կլինի:

Հետաքրքիր է, մթերքների գնային տարբերությունը Հայաստանի հետ գրեթե նույնն է, բացառությամբ երկու երևույթի. Այստեղ գները միշտ ստաբիլ են (եթե ոչ էժան, երբեք չի բարձրանում) և հայկական սեղանի դելիկատեսները` ձկնկիթ, անանաս, ծովամթերք, հասանելի է բոլորին: Գները նույն է, աշխատավարձը` ոչ,  ցավոք:

Էդպես էլ Ամանորի մենյուն բաղկացած էր 15-20 բլինչիկից, մեկական ափսե պասուց և սովորական դոլմայից,մի փոքր աման քամած մածուն ու մի մինի խոզի թև:)

Ամանորին մայրս սեղան էր դնում ու կրկին հոգոց հանում, թե ոնց կլինի, սեղանին միայն «զրթ ու զիբիլ» է:

Ես էլ կողքից հույս էի տալիս.

– Մամ, աչքի համար սնունդ ևս պետք է չէ:

Իսկ հյուրերը միմիայն մեր 10 հոգուց բաղկացած ընտանիքն է, պապիկի գլխավորությամբ և ոչ մի հեռավոր գյուղի հեռավոր բարեկամ, որի դեմքը նոր տարուց նոր տարի ենք տեսնում Ընթրիքը սկսեցինք երեկոյան 7 ին,հյուրերը իհարկե հայկական սեղանը շատ հավանեցին, իսկ պասուց տոլման միաձայն ընտրեցին սեղանի զարդ:

Հետաքրիր էր պապիկի արձագանքը` քաղցր շարոցին.

-Աշխարհում սենց համով բաներ կա, իսկ ես 83 տարեկանում եմ համտեսում:

Ամբողջ երեկոն անցավ Հայաստանի մասին խոսելով և պատմելով, երգով ու խաղերով:

Իսկ կեսգիշերին շամպայն բացեցինք՝ նշելու տարեմուտը :

Սուրբ Ծննդյան մասին հոդվածի տակ մի կին գրել էր՝ «Ինչ ձանձրալի է, մեռնել կարելի է ձանձրույթից»:

Մենք չմեռանք ընկերներ, ավելին լիարժեք ընտանեկան երջանկության պահեր ունեցանք: Ասում են, ինչպես դիմավորել տարին այդպես էլ կանցկացնես, ես դիմավորեցի անսահման սիրելի ընտանիքիս հետ, վստահ եմ տարիս լինելու է սիրով և ջերմությամբ լի, ինչ էլ ձեզ եմ ցանկանում:

Ձեր՝ Ռոզա Սարգսյան Ֆենդեր

MediaLab Blog