«Ուկրաինացին իր ազատության համար դուրս եկավ փողոց, հայը դուրս չի գալիս». Ստյոպա Սաֆարյան

«Ուկրաինացին իր ազատության համար դուրս եկավ փողոց, հայը դուրս չի գալիս». Ստյոպա Սաֆարյան
«Ուկրաինացին իր ազատության համար դուրս եկավ փողոց, հայը դուրս չի գալիս». Ստյոպա Սաֆարյան
Հեղինակ MediaLab

«Մեդիալաբ»-ի զրուցակիցն է «Ժառանգություն» կուսակցության քարտուղար Ստյոպա Սաֆարյանը:

-Պարոն Սաֆարյան, մի կողմից Սահմանդրական դատարանը որոշում է, որ կենսաթոշակային պարտադիր վճարներ չկատարելու համար տուգանքների կիրառումը հետաձգվում է, մյուս կողմից գործատուներն առանց աշխատակիցները կամքը հարցնելու նրանց աշխատավարձերից պահումներ են անում: Այս իրավիճակն ինչպե՞ս եք գնահատում:

-Սահմանադրական դատարանը քաղաքականությամբ է զբաղված  և քաղաքական խնդիր է լուծում՝ իրավական որոշման անվան տակ: Չլիներ ՍԴ տվյալ որոշումը, մենք համակարգի դեմ կունենայինք էական դիմադրություն: Բայց հիմա, քանի որ պատասխանատվության նորմը հանել են, դիմադրության խնդիր չկա: Մյուս կողմից գործատուն պարտադրանքով պահումներն անում է: Այսինքն՝ ակնհայտորեն քաղաքացիական շարժումը, հասարակական ընդվզումը թուլացնելու խնդիր է լուծում Սահմանադրական դատարանի որոշումը:

Եթե Սահմանադրական դատարանն այդքան շահագրգռված լիներ, կարող էր բավականին արագ լսել հարցը՝ նկատի ունենալով, որ համակարգը ներդրվում է և կարող է լինել Սահմանադրությանը հակասող: Սահմանադրական դատարանը կասեցնում է տույժերը, բայց այդ ընթացքում ներդրվում է համակարգը: Դուք պատկերացրեք, որ ներդրված համակարգից հետո որոշում կայացնի և ասի՝ գիտեք, ինչ ներդրվել է, սխալ է ներդրվել: Սա նշանակում է մի բան՝ Սահմանադրական դատարանը լավ էլ գիտի, թե ինչ որոշում է կայացնելու, մենք էլ դա գիտենք, Սահմանադրական դատարանը չի կարող հակառակ որոշում կայացնել, եթե Սերժ Սարգսյանը հրապարակավ հայտարարում է, որ ինքը դրական է վերաբերվում այս օրենքին, իսկ կառավարությունն ամբողջությամբ պաշտպանում է այս համակարգը: Հետևաբար անգամ իշխանության ներսում չկա տարբեր կարծիք, որպեսզի Սահմանադրական դատարանը հիմք ընդունի դրանցից մեկի դիրքորոշումը: ՍԴ որոշումը միանգամայն սպասել է լինելու՝ սահմանադրությանը համապատասխան է ճանաչելու կուտակային բաղադրիչը:

-Պարոն Սաֆարյան, թեև գնալով երկրում ավելանում է դժգոհությունը, սական զանգվածային ընդվզում նկատելի չէ, ի՞նչն է պատճառը:

-Դրա պատճառները երկուսն են՝ քաղաքական ուժերը ճիշտ չեն կազմակերպում և ճիշտ չեն առջնորդում շարժումը, ինչը բերում է հիասթափության: Եվ երկրորդը, ժողովուրդն ինքը պայքարի, բողոքի, համաժողովրդական ընդվզման շատ թույլ նախադեպեր ունի: Այս առումով թերևս ամենատպավորիչ վիճակը, օրինակ, նախագահական ընտրություններից հետո ընդվզումն էր: Մեր հասարակությունը Ուկրաինայի հասարակությունը չէ, որը իր իրավունքների սահմանափակման համար դուրս եկավ փողոց և ուժեղացրեց Եվրամայդանը: Եվրամայդանը փաստացի մեկ խնդրով սկսված շարժում էր, որը հետագայում ավելի հարստացավ, երբ գործող ռեժիմը որոշեց սահամանփակել մարդկանց իրավունքները և ազատությունները: Ուկրաինացին իր ազատության համար դուրս եկավ փողոց, հայն իր իրավունքի և ազատության համար դուրս չի գալիս:

-Իսկ ի՞նչ կանխատեսումներ ունեք քաղաքական զարգացումների, նաև պայքարի ակտիվացման ուղղությամբ:

-Կոնկրետ կենսաթոշակային համակարգի դեմ պայքարը քաղաքացիական նախաձեռնություն է, «Ժառանգությունը» տվյալ պարագայում մյուս քաղաքական ուժերի նման գործընկեր է, համագործակից ուժ է: Բնակաբանար, ամեն ինչ կարելի է անել այդ բոլորի համատեղ քննարկման արդյունքում: Մեր կուսակցությունն այդ պայքարին մասնակցում է այնքանով, որքանով դա համաձայնության առարկա է եղել մի կողմից քաղաքացիական նախաձեռնության, մյուս կողմից խորհդարանական խմբակցությունների միջև: Համատեղ որոշումներ են ընդունվել դիմել Սահմանադրական դատարան, հրավիրել հանրահավաք, հնարավորություն տալ բոլորին իրենց տեսակետները ներկայացնել հանրահավաքում:

-«Ժառանգություն» կուսակցության առաջնորդ Րաֆֆի Հովհաննիսյանը փետրվարի 18-ին հանրահավաք  է անցկացնելու, հնարավո՞ր է դա շարունակական բնույթ կրի, նոր օրակարգ առաջարկվի ժողովրդին:

-Ցանկություններն այլ բան են, հնարավորությունները՝ այլ: Վերջին հաշվով լավ մոբիլիզացիայի համար պետք են բավական ուժեղ արշավ մայրաքաղաքում և մարզերում: Դա ենթադրում է լուրջ քաղաքական աշխատանք և դրա համար բավական մեծ ֆինսնասական միջոցներ են հարկավոր, որպեսզի գնաս, մարդկանց համոզես, ձևավորես այդ օջախը: Իհարկե, «Ժառանգությունը» կցանկանա դա անել, բայց այլ հարց է՝ հնարավորություններ կա՞ն:

-Խոսակցություններ կան, որ խորհրդարանական ոչ իշխանական չորս ուժերը մտադիր են ԱԺ հաջորդ քառօրյայում բարձրացնել կառավարությանն անվստահություն հայտնելու հարցը: Ձեր կարծիքով՝ դա ի՞նչ արդյունք կտա:

-«Ժառանգությունն» այս պահին քննարկում է ստացված առաջարկը: Մեր վերաբերմունքի մասին տեղյակ կպահենք այն ժամանակ, երբ կուսակցության տեսակետը կլինի:

-Պարոն Սաֆարյան, արդեն հայտնի է, որ Մաքսային միությանը միանալու դեպքում մաքսատուրքերի բարձրացում է տեղի ունենալու, հետևաբար Հայաստանում գնաճ է լինելու: Արդյո՞ք հետընթաց չի սպասվում Հայաստանին:

-Այս իշխանությունները լավագույնս փաստարկել էին, թե ինչու Հայաստանը չի կարող միանալ Մաքսային միությանը, որովհետև մենք ընդհանուր սահմաններ չունենք: Դա նոր Մաքսային տարածքի համար էական խնդիր է: Մենք ցամաքային կապ չունենք, ինձ գոնե հայտնի չէ որևէ լուրջ տնտեսական հիմավորում, որ Մաքսային միություն մտնելով օգուտ կստանանք: Անշուշտ, մենք ունենալու ենք թանկացումներ, եթե մենք ներկրող երկիր ենք, և մեր առևտրաշրջանառության զգալի մասը պայմանավորված է Եվրոպայի հետ, հետևաբար մենք հայտնվելով այդ տնտեսական գոտում՝ այլ գնային խնդիրներ ենք ունենալու: Առաջին հերթին դա գնաճի տեսքով ազդելու է բնակչության վրա:

© Medialab.am